schilderijen

Herinner je!

-

-

Als het vandaag goed is,

vraag je dan eens af

waarvoor wil ik leven?

Schrijf op een lijstje al die kleine

of grote dingen die je invallen

-

Wanneer je het eens even niet ziet zitten,

lees je het lijstje nog eens over

en herinner je wat het is

dat het leven goed maakt.

-

Misschien ben je één van de gelukkigen

die geen lijstje nodig heeft

omdat elke dag de zon weer straalt

maar in een wereld van vergankelijklheid

hebben we een toevlucht nodig

-

De een een God of Allah,

de ander een Boeddha

en sommigen een verslaving

of een andere compensatie

en een briefje?---

ach dat is gewoon heel praktisch ;-))

-

-

-

-

Filokalia

-

-

Mystieke teksten van de woestijnvaders.

-

Het ligt niet in onze macht te voorkomen

dat obsessieve gedachten onze ziel benauwen

en verontrusten.

Wel ligt het in onze macht

om te verijdelen dat zulke voorstellingen

in ons blijven hangen

en ze te verbieden ons te beheersen.

-

Theodorus de Asceet

.

-

Wat zou dat praktisch gezien betekenen?

-

Geen langdurige gevoelens van verdriet en boosheid?

Weer snel vanuit je middelpunt en in gelijkmoedigheid leven?

Niet meer hoeven denken: Dit kan ik er nou net niet bijhebben?

En zelfs geen slapeloze nachten meer?

-

Met veel stille aandacht is onze geest soepel te maken

net als als onze spieren soepel worden door  inspanning.

-

--

-

Zwemdiploma B

-

-

Dat was weer zo leuk om mee te mogen maken.

Klaar voor de start met kleren.

-

-

-

en zonder kleren

-

-

-

Zo vermakelijk om te zien hoe de kinderen die in spanning, wachten kijken en zich vermaken.

-

-

-

Al die hoofdjes die aan de oppervlakte drijven.

-

-

-

En dan de uitreiking van het diploma, met balonnen.

-

-

-

onder applaus een ererondje.

-

-

-

en een ovatie voor de hele groep.

-

-

Deze zaterdag kon niet meer stuk.

-

Innerlijke stilte

-

-

De innerlijke stilte bewaren- midden in het lawaai.

Open, stille. vochtige teelaarde blijven,

in de vruchtbare duisternis waarin de regen valt

en het graan rijpt- hoe velen er ook zijn

die in het droge daglicht over de velden trekken,

alles vertrappend in wervelend stof.

-

Dag Hammarskjöld- Merkstenen.

-

-

--

-

Maak er een innerlijk rustig en vreugdevol weekend van webbies.

Daar is niet zoveel meer voor nodig dan

het voortdurende bewustzijn van een liefdevol hart.

-

-

Zien en doen

-

-

Als we op zondagochtend aan de ontbijttafel zitten kleurt de lage zon de bladeren goudgeel bruin en rood. Ze zijn van een ongrijpbare schoonheid. In een schijnbaar onbewegelijk rust hangen ze geduldig wachtend op wat ze niet weten. Zo broos op loslaten na vast aan twijgjes. Een windje beweegt  slechts enkele twinkelende bladeren in een vrolijk dansje heen en weer, op en neer. Mijn blik wordt er door gevangen. Dat vrolijk bladerspel met de wind. De contrasten geven versterking aan hun darteling.

Hoe zuiver kan ik waarnemen? Is mijn waarneming gekleurd door de weerkaatsing van mijn ziel of door de bewegingen van mijn gevoelens? Is het wel mogelijk om zuiver waar te nemen?

Ik geniet van alle dingen die ik kan zien. Ik wil ze opslaan in mijn vermogen tot herinneren, zoals mama al haar handelingen bewust nog voor ze helemaal blind werd, heeft willen opslaan voor als ze niet meer zou kunnen zien. Dat was voor haar belangrijk. Het is haar gelukt om nog steeds met haar blinde ogen te doen wat anderen met dezelfde handycap op haar leeftijd al lang niet meer kunnen. Zo hoop ik mij alle kleuren en beelden te kunnen herinneren als ze niet meer voor mijn oog kunnen verschijnen.

-

-

Een medaille heeft altijd twee kanten.

-

Aan de ene kant is het jammer dat er geen rust en zelfs onvermogen is om allerlei klusjes aan de verzorging over te laten want ze wordt er dodelijk vermoeid van.

-

Aan de andere kant houdt alles wat ze doet en de discipline om het te blijven doen haar betrokken bij het leven.

-

-

-

-

-

-

Een gaatje in de kop

-

-

Dagboek

Maandag

In de hal beneden hangt een informatiekastje waarin magneetjes zijn om papiertjes op hun plaats te houden. Twee buren creëren daar iedere keer andere figuurtjes mee.

‘Doe ook maar mee’, moedigde buurman mij laatst aan.

Dus ik maak vanmorgen, toen ik van mijn moeder af thuiskwam, het perspex deurtje open en ga met de magneetjes aan het schuiven. Toen er zo’n dingetje op de grond viel bukte ik me om het op te rapen. Dat was het probleem niet, maar het overeind komen. Met een noodvaart klapte mijn hoofd tegen de punt van het perspex deurtje. Auw.

Ik nog geen erg, totdat  het bloed warm langs mijn wang stroomde. Ik heb het bloeden met gaasjes gestelpt en mijn haar een beetje uitgespoeld. Ik kon niet zien hoe het eruitzag.

Om half een zat ik bij de dokter en werd het gaatje dichtgelijmd. Zo gaat dat tegenwoordig. Morgenvroeg mag ik mijn haar alweer gewoon wassen.

Haal ik nou alleen van die domme streken uit of hebben jullie daar ook wel eens last van.

-

De lezing bij de Theosofische vereniging  ging over De mystiek van Eveline Underhill. Het was heel boeiend en interessant om te horen hoe  Didi de Mildt op een zelfde manier als de Theosofie haar godsbeeld neerzet vanuit de joods christelijke traditie en de Mystieke weg van Eveline Underhill voor ons neerlegde

-. 

Er is geen parkeerplaats op de brugstraat. Die is helemaal opengebroken en het duurt nog wel even voor dat weer klaar is. Fer brengt me weg.  Daar geniet ik echt van als ik niet zelf in de avond hoef te rijden. Wat een luxe.

-

-

De bibliotheek van de Theosofische Vereniging in Arnhem.

-

-

Rakesh

-

-

Hij zat op de kledingstandaard aan het voeteneind van mijn bed en keek me aan. Zijn kleine priemende oogjes leken dwars door me heen te boren.

‘Ik heb je lang niet gezien’, zei ik.

‘Dat heb je ervan als je niet oplet’, antwoordde hij arrogant.

‘Heb je goed geslapen?’ voegde hij eraan toe om de pil te verzachten.

Ik keek op de wekker, het was half zes.

‘Jawel, maar veel te kort. Heb jij me wakker gemaakt?’

‘Ik zou niet durven.’

‘Vroeger hoorde ik je nog weleens als je ’s morgens op de rand van de dakgoot ging zitten. Je riep drie keer en ik wist dat het goed was. Vanaf we zijn verhuisd ben jij ook verdwenen. Ja, ik weet wel dat dingen veranderen. Maar toch, ik mis jouw gekras wel hoor.’

Hij schudde wat aan zijn veren en draaide verwaand zijn kop naar de rug om het zwarte pak weer glad te strijken terwijl hij mompelde: ‘ik ben er altijd, dat zou je nu toch moeten weten.’

Ik knikte nog toen hij driemaal kraste en wegvloog.

-

-

-

-

Oplossingen?

-

-

Als er een antwoord is op vragen moeten ze worden gegeven.

Als er geen antwoord is op vragen is het goed

Als er een oplossing is voor problemen moeten ze er komen

Als er geen oplossing is voor problemen is het goed

Als er lijden is, is er lijden

Als er vreugde is, is er vreugde.

Als het winter is, is het geen zomer

Als het lente is, is het geen herfst

Het leven is wat het is en ik wil het ten volle leven

met alle mogelijkheden..

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

Ik weet het zeker

-

-

Ik weet het zeker wat voor mij de juiste weg is omdat het mijn ervaring is dat het vreugdevol werkt..

Is het wel mogelijk om dingen te ontlopen?

Is het mogelijk nooit meer gekwetst te worden of geconfronteerd te worden met problemen die je niet wilt?

Zolang we leven kunnen we gekwetst worden of geconfronteerd worden met onaangename dingen waar onze weerstand heftig tegen in opstand komt.

Misschien kun je het tijdelijk manipuleren op de momenten dat je er nog niet mee om kunt gaan. Dan loop je weg of verbreek je een relaties.

Is dat de manier? Misschien of waarschijnlijk op dat moment wel. Maar je kunt daar toch niet je hele leven mee door blijven gaan. Uiteindelijk zal je overal een weg in moeten zoeken. Een weg die geldt voor alle onaangename situaties. Zowel lijfelijk als psychisch.

Die weg voor mij is dan denk ik toch om te leren niets of niemand af te wijzen, niet te oordelen, maar wel duidelijk te zijn in welke handelswijze ik wel of niet mee kan gaan en aan te geven dat de ander daardoor voor mij toch waardevol is en blijft.

Om dat te kunnen wil ik leren onderscheid te maken tussen een handeling en de hele mens, want iemand is niet alleen die paar handelingen die mij niet van pas komen.

Zo kan ik ook liefde en aanvaarding leren voelen voor alle onaangenaamheden van mijn eigen lijf en psyche. Mijn lijf is niet enkel en alleen pijn en als ik domme dingen doe ben ik ook nog meer dan dat.

Zo wil ik leren om liefde voor alles te blijven voelen.

Niets verbergend niets afwijzend.

Niet vast zittend in mijn eigen kwetsbaarheid.

Misschien wordt ik ooit een echte levensdanser.

-

-

-

-

Weer varende

-

-

De storm is gaan liggen.

Ik ben een weekend lang vrij van pijn geweest. Een hele verademing. Met veel dingen vaar ik nog achter de feiten aan maar het bootje vaart weer. Ik heb alle activiteiten op een lager pitje gezet. Kalm aan met loggen en ik ben gestopt met filmen. Aan een kant erg jammer, maar beter voor mijn lijf. Er zijn nog zoveel andere dingen die gedaan moeten worden. Ik zal ook vaker rustpauzes in gaan lassen en mezelf tijd gaan gunnen voor een kopje koffie of thee tussen de bedrijven door. Hopelijk geeft het meer rust en werkt ook dat helend.

-

Iedereen heel hartelijk bedankt voor de lieve woorden en heel langzamerhand kom ik af en toe bij jullie aanvaren.

-

-

Het bos staat in brand

-

-

Ruim twee weken duren mijn bijna dagelijks

of nachtelijks terugkerende darm verkrampingen nu alweer.

Daarvoor lag ik 6 jaar geleden al eens in het ziekenhuis.

Morgen ga ik toch maar weer naar de arts.

Ik zou er moedeloos van worden.

Nu ervaar ik aan de lijve hoe moeilijk

het is bij de les, en positief te blijven.

Loslaten en ontspannen.

Te weten ik ben niet alleen mijn lichaam.

Het leert me in ieder geval meer mededogen en

beter begrip te krijgen voor alle

pijn lijdende medemensen.

-

-

-

-

zonsondergang

-

-

Willen jullie een schitterende zonsondergang zien met mij en mijn lief ?

Kijk maar eens op

http://wandelkijkenkiek.web-log.nl/

-

-

herfststemming

-

-

-

De herfst beïnvloedt

mijn stemming.

Buiten zijn de kleuren

op zijn mooist

maar de blaadjes vallen.

De oude man

loopt door het park

en kijkt op zijn horloge.

Hoelang heeft hij nog te gaan?

-

-

Ja, ik schilder ook nog steeds.

-

-

Het blad zweeft zonder dat het snapt
Waar het zal liggen en wanneer
Wordt ooit ons leven zo gekapt?
Of is er meer; ja... is er meer?

Of is al wat er rest voor mij
Slechts de bodem van een schilderij.-

Met dank aan Plato

--

-

oud worden

-

-

Sommige mensen heb ik horen zeggen dat ze liever niet verschrikkelijk oud willen worden. Ik dacht altijd dat ik dat wel zou willen worden. Het leek me niet onoverkomelijk meer afhankelijk te worden of om naar een verzorgingshuis te gaan. Ik dacht dat ik me wel aan zou kunnen passen. Dat idee is niet echt veranderd, maar soms twijfel ik of het wel zo plezierig is om echt héél oud te worden nu ik daar door mijn moeder intensief mee geconfronteerd word. Zolang je je nog kunt redden, O.K . maar daarna, wanneer je steeds meer achteruit gaat , steeds minder kunt, steeds minder bekwaam tot nadenken? In een kringetje blijft ronddraaien van zorgen en herhalingen? Ik weet het allemaal niet zo zeker meer.

Ik zou bijna schrijven: maar goed dat we het niet voor het kiezen hebben, maar ook dat is tegenwoordig maar voor een deel waar.

-

-

-

Een paar logvrije dagen

-

-

Ja, want de kleinkinderen komen hier uitrusten

van hun vermoeiende vakantie met papa en mama.

hahaha.

-

-Dat worden super rusatige dagen en nachten

;-))

-

-

-

Anders kijken, anders zien.

-

-

Wanneer de ochtendzon door de bladeren speelt is het een feest om voor het raam te ontbijten. De kleuren zijn schitterend van groen naar geel tot oranje.

De zon was er vanmorgen niet en toch is het alsof ze schijnt. Het blad heeft het zonlicht geabsorbeerd en straalt licht uit. Het is een ander schijnsel dan wanneer de zon straalt en ik denk dat wat ik zie ook met mijn stemming te maken heeft. Wanneer ik triest zou zijn lijkt het me onmogelijk om de schitterende herfstkleuren op dezelfde manier te ervaren.

Wat ik kan zien heeft alles te maken met een innerlijke ervaringswereld.

Wat een feest om mens te zijn, te kunnen zien en bewust ervaren.

-

-

-

-

-

Dagboek1960

-

-

En nu het fijnste nieuws. Vandaag over vijf weken zal ik in het bezit zijn van een bromfiets. Ik heb al tweehonderdvijftig gulden gespaard en daar komt nog wat bij en mama heeft me het geld dat ze overgespaard heeft van de kolen toegezegd. Wat ik dan nog tekort kom schiet ze zolang voor dan kan ik hem de 16de kopen, want zondag de 18de ben ik jarig.

Els en ik gaan die volgende week samen op vakantie. Ik zie ons al tuffen. Ik verheug me er zo op. Ik wil een rode NSU als die er is.

Als Els en ik over die week praten krijgen we kriebels in de buik. Els zegt dat het luchtblaasjes zijn.

Maar vijf weken lijkt nu nog zo lang te duren.

-

-

-

-

Ben jij mijn dochter?

-

-

De hele nacht niet weten.

Waar ben ik?

Wie ben ik?

Wat heb ik aan?

Waar lig ik op?

Hoe kom ik hier?

en hoe kom ik hier vandaan?

De nacht is eindeloos,

eenzaam en van God verlaten.

-

Een zoektocht zonder antwoord.

verward in wat er is.

vervreemd van eigen lijf

en weten.

-

Zo angstig en verdrietig

Lanzaam,

langzaamaan

en woord

voor woord

vanmorgen weer bij zinnen.

Een oplossing in zicht

voorzichtig vraag je mij

Ben jij mijn dochter?.

-

-

-

-

Dagboek 2009

-

-

-

Ik lees in het boek van Dag Hamerskjöld, Merkstenen.

Wat een schitterende teksten zet die man neer. Ik ben er erg van onder de indruk. Als ik zulke mooie dingen tegenkom, of het nou teksten of schilderijen zijn, dan heb ik altijd weer het gevoel: ik zou willen dat ik het ook zo kon. En verder. Dat zou ik toch ook moeten kunnen. Dat heb ik toch ook in me, maar dat is verre van waar. Ik denk ook dat het belangrijk is gewoon mijn eigen weg te blijven volgen en dat te doen waar ik mee bezig ben. Er alles uit te halen van wat ik aan mogelijkheden in me heb.

Gister nog een heel telefoongesprek met *** gehad waar ik even mijn ei in kwijt kon. Ik raakte daar weer even sterk door geëmotioneerd. Maar heb inmiddels geleerd dat ik daar niet in mee hoef te gaan. Toch denk ik dat het heel goed is om die emoties goed te doorgronden zodat ik ernaar kan kijken en ze heb doorleefd.

Ze benadrukte nog dat het goed was mijn eigen verantwoordelijkheden te zien in de dingen die zijn gebeurd, maar daarmee moest ik niet de dingen die *** had gedaan uitpoetsen. Gelukkig heb ik dat ook wel goed in de gaten.

Iedere keer merk ik weer dat het twee dingen zijn. Aan de ene kant het doorgronden van alle zaken die ik in mezelf meedraag, aan de andere kant ze weer loslaten en er niet in mee gaan. Soms denk ik dat ik dat wel gedaan heb, tot ik bemerk dat er nog veel verdriet zit, zoals ik dat nu tegenkom terwijl ik aan de biografie werk. Dan is het goed er de tijd voor te nemen en het weer duidelijk te krijgen. Dat kost verdriet en in mijn geval waarschijnlijk ook weer de darmklachten, maar ik denk dat het de moeite waard is om er mee te leren omgaan zodat het genezingsproces zowel geestelijk als lichamelijk tot heelheid kan leiden. Ook kan het leiden tot het zien van de valkuilen waardoor ik er niet meer zo snel in hoop te stappen.

Als ik hoor dat er mensen zijn die hun dagboeken niet meer in durven kijken begrijp ik dat zo goed. Het is doodeng wanneer je zware dingen in je leven hebt meegemaakt en je moet een stevige basis hebben om op terug te kunnen vallen wil je jezelf ermee uiteen kunnen zetten. Voor je daaraan toe bent, dat kan jaren duren. Maar dat het heilzaam werkt is mij duidelijk. Ik ben blij dat ik methodieken heb gevonden die voor mij de juiste weg zijn. Het gaat dan niet meer om een leer waar ik klakkeloos achteraan loopt, maar om een methode die ik kan toepassen en in mijn levende ervaring van iedere dag bemerk ik dan dat het functioneert en heilzaam werkt.

-

-

-

-

-

Ik voel me vandaag een stuk beter en zal weer een beetje normaal gaan eten. Na het bezoekje aan mijn moeder heb ik even een halfuurtje in het park gewandeld en wat fotootjes gemaakt. Het is fris maar heerlijk om even buiten te zijn.

-

-

Opus 61

-

-

Ik ben nog even ziek hoor.

Het kost me teveel energie lang achter de PC te zitten.

Geen griep maar een ontsteking in mijn darmen.

-

-

Toch heb ik nog even  speciaal voor Vanmeij deze van you tube opgehaald.

Is ook wel zooooo mooooooi.

En bedankt voor al jullie lieve reacties.

Tot later.

-

-